ಆ್ಯಪ್ನಗರ

'ಮಹಾಕವಿಗಳ ಸಂಘದ ಮಹಾಧ್ಯಕ್ಷ' ಪ್ರೊಟಿಎಸ್‌ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ

ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪ್ರೊ. ಟಿ.ಎಸ್‌. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ (1885-1939) ಬರಹಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ.

Vijaya Karnataka Web 22 Dec 2019, 10:02 pm
- ಎಸ್‌ಆರ್‌ ವಿಜಯಶಂಕರ
Vijaya Karnataka Web srv


ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪ್ರೊ. ಟಿ.ಎಸ್‌. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ (1885-1939) ಬರಹಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಬಿಎಂಶ್ರೀ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಟಿ.ಎಸ್‌. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಹಾಗೂ ಎ.ಆರ್‌. ಕೃಷ್ಣಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನು 'ಕನ್ನಡದ ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು' ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿಕುವೆಂಪು ಮುಖ್ಯರು. ತಮ್ಮ ಕೃತಿ 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕುವೆಂಪು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾದ ಟಿ.ಎಸ್‌. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು, ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ, ಅಭಿಮಾನಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಮರ್ಶೆ, ಗ್ರಂಥ ಸಂಪಾದನೆ, ಸಂಶೋಧನೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವರಾದರೂ, ಒಟ್ಟು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿಅವರು ಬರೆದುದು ಕಡಿಮೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿಅವರು ಅನುವಾದಿಸಿದ, ಮೂಲತಃ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಗೂರರ 'ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ' ಎಂಬ ಕೃತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ. ಹೊಸಗನ್ನಡ ಗದ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, 'ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ' ಕೃತಿ ಮುಖ್ಯವಾದೊಂದು ಮೈಲುಗಲ್ಲು.

ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೃತಿಗಳು ಓದಲು ಈಚೆಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೀಗ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿಗಳೂ ಬರಹಗಾರರೂ ಆದ ಡಾ. ಎಚ್‌.ಎಸ್‌ ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಸಂಪಾದಕರಾಗಿ ಟಿ.ಎಸ್‌. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಅವರ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಪುಟ ಹೊರಬಂದಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. (ಬೆಳ್ಳಿಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಲಿಕೆ, ಬೆಲೆ ರೂ. 480. ಜನವರಿ, ಆಗಸ್ಟ್‌, ನವೆಂಬರ್‌ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿಶೇ.50 ರಿಯಾಯಿತಿ) ಹೊಸ ಓದುಗರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಎಚ್‌ಎಸ್‌ವಿ ಅವರು ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಪುಟಕ್ಕೆ ಸಂಪಾದಕರ ಮಾತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕೃತಿ ಸಂಪಾದನಾ ಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಬಿನ್ನ ಚರ್ಚೆಗಳು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದ, ತಳುಕಿನ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ರಸಿಕ, ವಿಮರ್ಶಕ, ಸಂಶೋಧಕ ಮನೋವೃತ್ತಿಯನ್ನು ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿಗಮನಿಸಿ ಓದಲು ಪ್ರೇರಕವಾಗುವಂತೆ ಎಚ್‌ಎಸ್‌ವಿ ಅವರ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಇದೆ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಈಗ ಹೊರತಂದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹರು.

ಕನ್ನಡ ಓದುಗರಿಗೆ ಡಿವಿಜಿ, ಕುವೆಂಪು, ಬಿಜಿಎಲ್‌ ಸ್ವಾಮಿ, ತಸು ಶಾಮರಾಯ ಹೀಗೆ ಹಲವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಂಡ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಎಚ್‌ಎಸ್‌ವಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಸಮಗ್ರ ಕೃತಿ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನೇರ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ವಿಮರ್ಶೆ ಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗೆ ಪೂರಕವಾಗಬಲ್ಲವು ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹರಿಹರ ಕವಿಯ ಬಸವರಾಜ ದೇವರ ರಗಳೆಗೆ ಬರೆದ ಪೀಠಿಕೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಹರಿಹರ ರಗಳೆಗಳಲ್ಲೂಗದ್ಯವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಮೊದಲು ಚಂಪೂ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲೂಗದ್ಯವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹರಿಹರನು ಚಂಪೂವಿನಂತೆ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಗದ್ಯ ಬಳಸದೆ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಲವನ್ನೇ ಅದರಲ್ಲಿರಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಂಪೂ ಹಾಗೂ ಹರಿಹರನ ರಗಳೆಗಳ ಗದ್ಯದ ತೌಲನಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವಾಗಲೇ ಗದ್ಯ ಕಥಾಕಾರರಲ್ಲಿಹರಿಹರನೇ ಆದ್ಯನೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಕವಿರಾಜ ಮಾರ್ಗಕಾರ ಸೂಚಿಸಿದ ಗದ್ಯ ಬರಹಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ತೌಲನಿಕ ವಿಮರ್ಶೆ ಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿಚಾರಗಳು ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ಕನ್ನಡ ನವೋದಯ ವಿಮರ್ಶೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಜತೆ ತೌಲನಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯೂ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತೌಲನಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ಸರೋವರದ ಸಿರಿಗನ್ನಡಿ'ಯಲ್ಲಿಕಾಣಬಹುದು. ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಮೊದಲ ಪ್ರರ್ವಕರಲ್ಲಿಒಬ್ಬರಾದ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಮರ್ಶೆ ಮೇಲೆ ಅವರ ಗುರುಗಳಾದ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾವು ಈ ಸಮಗ್ರ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿಕೃತಿ ಸಂಪಾದನೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾದೊಂದು ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ತಾಳೆಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ತೌಲನಿಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸಮಂಜಸ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವುದೂ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಅವರೊಡನೆ ಡಿ.ಎಲ್‌. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್‌ (ಸಿದ್ಧರಾಮ ಚರಿತ್ರೆ ಸಂಗ್ರಹ) ಎ.ಆರ್‌. ಕೃಷ್ಣ ಶಾಸ್ತ್ರೀ (ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಕಾವ್ಯ ಸಂಗ್ರಹ) ಹೀಗೆ ಹಲವು ಕೃತಿಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಮುಖ್ಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುಗರಿಗೂ ತಲುಪಿಸುವುದು ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸ ಹಾಗೂ ನಾಡಿನ ಸ್ವಂತಿಕೆಯ, ಅಭಿಮಾನದ ಕಾರ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ನಾನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿಮೊದಲು ಓದಿದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಕಾವ್ಯ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯ ಹಾಗೂ ಎಆರ್‌ಕೃ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಕೃತಿ. ಅದರಲ್ಲಿಅವರು ವೇಶ್ಯೆಯರ ವರ್ಣನೆ, ಅವರಿಗೆ ಆಗ ಅನಗತ್ಯ ಅನಿಸಿದ ವಿವರಣೆಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಸಂಪಾದಿಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದರ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಇಂದಿಗೂ ಹರಿಹರ ಕಾವ್ಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಆಕರ ಲೇಖನ. 1917ರಲ್ಲಿಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಅಂತಹ ಕೃತಿಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿಉತ್ತಮ ಕನ್ನಡ ಅಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವು. 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಓರಗೆಯವರವರೆಗೂ ಆ ಸಂಪಾದಿತ ಕೃತಿಗಳು ಬೆಳೆದು ಬಂದವು ಎಂದರೆ ಅಂತಹ ಮಹನೀಯರು ಕನ್ನಡ ಕಟ್ಟಲು ಹಾಕಿದ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದು.

ಹಿಂದಿನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಜನರಲ್ಲಿಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತಿ ನಾಗವರ್ಮನ ಕಾದಂಬರಿ. ಅದರ ಮೂಲ ಆಕರವಾದ ಬಾಣನ ಕಾದಂಬರಿ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿಗದ್ಯಕೃತಿ. ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರುವಾಗ ನಾಗವರ್ಮ ಚಂಪೂ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ. ತಮ್ಮ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು, 'ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆ' ಎಂಬೊಂದು ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ತಾತ್ವಿಕತೆ ಇಲ್ಲಿಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಗಾಗುವ ಭಾಷೆಯ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಗತ್ಯ ಅನುಕೂಲತೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪೀಠಿಕೆ 1933ರಲ್ಲಿಪ್ರಕಟವಾದುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಬಿಎಂಶ್ರೀ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಗೀತೆಗಳ ಅನುವಾದದ ಬಳಿಕ ಉಂಟಾದ ಹೊಸ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಅನುವಾದ, ರೂಪಾಂತರ, ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಕ್ರಮಿಸಿದ ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಒಳನೋಟಗಳು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಕೂಡಾ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯವಾದೊಂದು ಅಂಶ ಅನಿಸದಿರದು.

ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆಯ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಈಚೆಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅನುವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳಲ್ಲಿಅದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚರ್ಚಿತವಾಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಡಾ. ಸಿ. ಎನ್‌. ರಾಮಚಂದ್ರನ್‌ ಅವರ 'ಭಾಷಾಂತರ: ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹಾಗೂ ಅನ್ವಯಿಕ ನೆಲೆಗಳು' ಕೃತಿಯಲ್ಲಿವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆಯ ತಾತ್ವಿಕತೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಚರ್ಚಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ'ಮರು ಸೃಷ್ಟಿ'ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಚರ್ಚಿತವಾದಂತೆ ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆ- ಸಾಹಿತ್ಯಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೂ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ'ಕಾವ್ಯದ ಅನಾದರ' ಎಂಬ ಲೇಖನದ ಮೂಲ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಗೂರರ 'ಕಾವ್ಯೇಶು ಅನಾದರ್‌' ಎಂಬ ಬೆಂಗಾಲೀ ಲೇಖನ. ಅದರಲ್ಲಿಠಾಗೂರರು ವಾಲ್ಮೀಕಿಯಿಂದ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿಊರ್ಮಿಳೆಗೆ ಆದ ಅನಾದರವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಅಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಆಗುವ ಅನ್ಯಾಯ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೇಖನ ಅನುವಾದದ ಪ್ರಭಾವ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ ಕೃತಿಯ ಊರ್ಮಿಳೆ ಪಾತ್ರಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಆಗಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪತಿಯ ಊರ್ಮಿಳೆಯನ್ನು ಸತಿ ಶಿರೋಮಣಿ ಹಾಗೂ ಚಿರ ತಪಸ್ವಿನಿ ಎಂದು ಕರೆದು ಆಕೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾನೆ. ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಮಾಡಿದ ಅನುವಾದಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಆ ಬಳಿಕ ಬಂದ ಕನ್ನಡದ ಹಲವು ರಾಮಾಯಣಗಳ ಮೇಲೆ ಆಗಿದೆ. ದೇರಾಜೆ ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯನವರು ಬರೆದ ರಾಮಾಯಣ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಮಾತ್ರ. ಪರಿವರ್ತನ ವಿಮರ್ಶೆಯ ತಾತ್ವಿಕತೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಅನುವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಚಿಂತನೆಯ ಒಂದು ಎಳೆಯಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಅವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲಿಲ್ಲಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾವು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.

ಪಂಪ ಭಾರತದ ಕುರಿತಾಗಿ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಬರೆದ ಲೇಖನ ಒಂದು ಚಿಂತನಾಕ್ರಮ ಬೀರುವ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿಮುಂದೆ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಡಿ.ಎಲ್‌. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್‌ ಮೊದಲಾದವರು 'ಪಂಪದೀಪಿಕೆ' ಮುಂತಾದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಹಳೆ ಮೈಸೂರಿನ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚರಿತ್ರೆ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಪಂಪನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಮಂಗಳೂರಿನ (ಮದ್ರಾಸ್‌ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ) ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಪಂಡಿತ ಮುಳಿಯ ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯನವರು ಪಂಪ ಹೀಗೆ ಅರಿಕೇಸರಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತಗುಲಿಸಿ (ತಗಳ್ಚಿ) ಹೇಳುವ ಕ್ರಮ ಸಮಾಸದಂತೆ ಸುಂದರವಾದುದು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇವೆರಡೂ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾದ ಕಾವ್ಯಾಭಿರುಚಿಗಳು.

ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಪಂಪಭಾರತ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ, ''ಪಂಪನು ತನ್ನ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕಥಾನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಆತನು ಕಥೆಯಲ್ಲಿಮಾಡಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ, ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆಗಳೂ ಕಾವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪಂಪಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ,'' ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದುವರಿದ ಅವರು, ''ಕಾವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಪಂಪನು ಅರಿಕೇಸರಿಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರುವುದು ಇನ್ನೂ ನಿಕೃಷ್ಟಫಲದಾಯಕವಾಗಿದೆ'' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿಪಂಪಭಾರತ ಲೇಖನವೂ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದಾದರೂ, ಅಲ್ಲಿಅನುವಾದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ. ಈ ಚರ್ಚೆ ಮುಂದೆ ವಿಮರ್ಶಾ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಕೀರ್ತಿನಾಥ ಕುರ್ತಕೋಟಿಯವರಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ. ಕುರ್ತಕೋಟಿಯವರಿಗೆ ಪಂಪನು ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿಕ್ರಮದಿಂದ ಮುರಿದು ಪುನಃ ಕಟ್ಟುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿದೆ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ಅದು ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ. ಮುಂದಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿಕುರ್ತಕೋಟಿಯವರು, ಕನ್ನಡ ಕಥನವು ಕ್ರಮವನ್ನು ಮುರಿದು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಕೂಡುಬಿಂದುಗಳಲ್ಲಿಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರವೇಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಿಂತನೆ ಒಂದು ಸಮೂಹ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ವಿಮರ್ಶಾ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಇಂತಹ ಸಾತತ್ಯದ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ.

ತಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದಂತೆ ಅನುವಾದ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಆಕರಗಳಿಂದ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರು ಅವರ ಕಾಲದ ಮುಖ್ಯ ಹಾಗೂ ನೂತನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರ 'ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯ' ಕೃತಿ ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಮಾತ್ರ. ಗ್ರೀಕ್‌ ದುರಂತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಕನ್ನಡ, ಭಾರತೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿ ಅವರು ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾದ ಬಿಎಂಶ್ರೀ ಅವರಿಂದ ಪಡೆದ ನೂತನ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಶಿಷ್ಯರ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಧಾರೆ ಎರೆದರು. ಅದು ಕನ್ನಡದ ಹೊಸ ಹರಿವಿಗೆ ತನ್ನ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ.

ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿಕುವೆಂಪು ಗುರುಗಳಾದ ತಳುಕಿನ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರನ್ನು, 'ಪಿಂತೆ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯೊರೆದ ಕಥೆಯಾದೊಡಂ, ಕನ್ನಡದಿ ಬೇರೆ ಕಥೆಯೆಂಬಂತೆ' ಮರು ಹುಟ್ಟು ಪಡೆದು ಮೂಡಿದ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗಳು ಕೃಪೆಯಿಂದ 'ಪೂರ್ವದ ಮಹಾಕವಿಗಳೆಲ್ಲರುಂ ನೆರೆದ ಸ್ವರ್ಗದ ಸಭೆಗೆ' ತನ್ನನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾಕವಿಗಳ ಸಂಘಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳೇ ಮಹಾಧ್ಯಕ್ಷರು. ಕಿರಿಯನಾದ ತಾನು ಹಾಡುವುದನ್ನು ಗುರುಗಳು ಕೇಳುವುದೇ ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಂಬ ಭಾವ ಅಲ್ಲಿಕುವೆಂಪು ಅವರದು.

ಪರಿವರ್ತನೆ, ಅನುವಾದ ಹೊಸ ವಿಚಾರ ಹೀಗೆ ಹಲವು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿಕುವೆಂಪು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಳೆ ಮೈಸೂರಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಬರಹಗಾರರ ಮೇಲೆ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಚಿಂತನಾಕ್ರಮ ಬೀರಿರಬಹುದಾದ ಪ್ರಭಾವದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೂ ಈ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಟ್ಟಿನ ಓದು ಸಹಕಾರಿ. ಹಳೆ ಮೈಸೂರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸಮಗ್ರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾಕಡೆಗಳಲ್ಲೂಅವರ ಬರಹ, ಚಿಂತನೆಗಳು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿವೆ. ಅವರು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರ ವಿಚಾರ ಪ್ರಸರಣ ಹಳೆಯ ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ