ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಮೌಲ್ಯಯುತ ನಾಯಕರಿಗಾಗಿ ಮತದಾರ ಕಾದಿದ್ದಾನೆ

ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಯಕರು ಒಂದು ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಸತ್ಯ. ಇಂಥ ನಾಯಕರ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಜನತೆ ಕೂಡ ನಿಜಕ್ಕೂ ಘನತೆ ಹೊಂದಿತ್ತು.

Vijaya Karnataka Web 30 Jun 2018, 10:36 am
- ಡಾ.ಆರ್‌.ಜಿ.ಹೆಗಡೆ
Vijaya Karnataka Web vidhana2


ಹಿರಿಯ ಚಿಂತಕ, ರಾಜಕಾರಣಿ, ಬಿ.ಕೆ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ ಅವರ 'ಮತದಾರರಿಗೇನು ಬೇಕು?' (ವಿಕ- 18.06.2018) ಎನ್ನುವ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಸಂವಾದಿಯಾಗಿ, ಆ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಹಾಗೂ ವಿಷಯವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ದೃಷ್ಟಿ ಕೋನದಿಂದ ನೋಡಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮೊದಲು ನಾವು ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ತರ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಈ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಎರಡು ಭಾಗ. ಮೊದಲನೆಯ ಯುಗ 1950ರ ದೇಶದ ಪ್ರಥಮ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು 1977ರ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳವರೆಗಿನ ಅವಧಿ. ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಾವು ಚುನಾವಣೆಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ 'ಆದರ್ಶಗಳ ಯುಗ' ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಆದರ್ಶಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಘನತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಹಾಗೂ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು. ತ್ಯಾಗ, ಸರಳತೆ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ಇಂತಹ ಮೌಲ್ಯಗಳು ನಾಯಕರನ್ನು ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಮಾತಿಗೆ ಹಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಲಾಲ್‌ ಬಹದ್ದೂರ್‌ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಒಂದು ರೇಲ್ವೆ ದುರಂತದಿಂದ ನೊಂದು ತಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದು ದೇಶಕ್ಕೇ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಜತೆ ಹಲವು ತಾತ್ವಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ, ನೆಹರೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಡಾ| ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್‌, ಡಾ| ಝಕೀರ್‌ ಹುಸೇನ್‌ರಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಖ್ಯಾತಿಯ ಮೇಧಾವಿಗಳು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿದ್ದರು. ವಿಧಾನಸಭೆ ಹಾಗೂ ಕೆಳಹಂತದ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೌಲ್ಯವಂತ ನಾಯಕರಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವಂತ, ಸರಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ವಿಸ್ತರಣೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.

ಇಂತಹ ನಾಯಕರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ಸಹಜವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಆಳಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಆ ಪಕ್ಷ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಜನರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದ ಗಾಂಧಿಯನ್‌ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಹಿನ್ನಲೆ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹುದೇ ಮಹಾನ್‌ ನಾಯಕರು ಇದ್ದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಪಕ್ಷ, ತ್ಯಾಗದ, ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಪಕ್ಷ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆಯ ಲಾಭ ದೊರಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿತು.

ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಯಕರು ಒಂದು ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಸತ್ಯ. ಈ ನಾಯಕರ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಜನತೆ ಕೂಡ ನಿಜಕ್ಕೂ ಘನತೆ ಹೊಂದಿತ್ತು. ತ್ಯಾಗ ಭಾವನೆ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ಹೊಂದಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ, ಪ್ರಧಾನಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಸಂಸದರು, ಶಾಸಕರ ಸರಳ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಕಂಡು ಕೇಳಿದ್ದ ಜನತೆ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಿತ್ತೇ ಹೊರತು ದೇಶದಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕದ್ದೇನಾದರೂ ಪಡೆಯುವ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಸುಮಾರು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದ ಚುನಾವಣೆಗಳವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಂತೂ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಹಂಚಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಖುಷಿ ಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಮುಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಹಣ ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ಜನ ಆತನ ಕುರಿತು ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಬೈದು, ಮಂಗಳಾರತಿ ಎತ್ತಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆತ ಚುನಾವಣೆ ಸೋಲುವುದು ಶತಸ್ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಗೆದ್ದು ಹೋದವರು ಧನಿಕರೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಹಲವು ಬಾರಿ ಗೆದ್ದ, ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬಳಿಯೂ ಇಳಿ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಕೂಡ ಹಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಖ್ಯಾತ ಭಾರತೀಯ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ್ತಿ, ನೆಹರೂರ ತಂಗಿ ವಿಜಯಲಕ್ಷಿ ್ಮ ಪಂಡಿತ್‌ ಮಗಳು ನಯನತಾರಾ ಸೈಗಲ್‌ ತಮ್ಮ ಕಾದಂಬರಿ 'ರಿಚ್‌ ಲೈಕ್‌ ಅಸ್‌'ನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಹಣಕಾಸಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಡವರಾಗಿದ್ದರೂ ಇಡೀ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಜನತೆ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜನ ಭೂಮಿ, ಹಣ, ಜೀವ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರೇ ವಿನಃ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಒದಗಿಸಿದವನು, ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವನು, ಸರಳವಾಗಿ ಬದುಕಿದವನು, ಮೌಲ್ಯವಂತನಾದವನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ದೊಡ್ಡ ನಾಯಕ.

ಆದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ಘಟನೆಗಳು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ದೇಶದ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಈ ಯುಗಕ್ಕೆ ಬಹುಶಃ ಆದರ್ಶಗಳು, ಭ್ರಮೆಗಳು ಕಳಚಿಬಿದ್ದ ಯುಗ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಲವು ರಾಜಕೀಯ ಘಟನೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಕುರಿತು ಹಿಂದೆ ಜನರಿಗಿದ್ದ ಅಪಾರ ಗೌರವ, ನಂಬುಗೆಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಗೌರವಾನ್ವಿತ ನಾಯಕರು ನಂತರ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರದ ಹುಡುಕುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜನತೆಯ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡವು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಒಂದನೆಯದು 75-77 ಸಂದರ್ಭದ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಈ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಪತನದ ಆರಂಭ ಎಂದೇ ಹಲವರು ರಾಜಕೀಯ ವಿಮರ್ಶಕರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ಜನತೆ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ 77ರ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ ಭಾರಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ಸರಕಾರ ಕೂಡ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ, ಗರ್ವಗಳ ಗೂಡಾಗಿ ಜನತೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹುಸಿಗೊಳಿಸಿದ್ದು. ಬಹುಶಃ ಈ ಘಟನೆಗಳ ನಂತರದ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ದೊಡ್ಡ ನಾಯಕರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಜನತೆಯ ವಿಶ್ವಾಸ ತಿರುಗಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಆಗ ಆರಂಭವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಾಂತರ ಪರ್ವಗಳು, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅನೈತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದವೆಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಇದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುರ್ಚಿ ಹಿಡಿಯುವುದೇ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಾವನೆ. ಅಂತೆಯೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಕೆಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯವೇ ಜನರ ಮುಂದೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲಾರಂಭಿಸಿ, ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆದದ್ದೂ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಜನರು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಕುರಿತು ಗೌರವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ರಾಜಕೀಯವೆಂದರೆ ಮೌಲ್ಯರಹಿತವಾದ ಹಣ, ಭುಜಬಲ ಹಾಗೂ ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ ಲಾಭ ಮಾಡುವ ಧಂದೆ ಎಂದೇ ಇಂದು ಬಹುತೇಕ ಜನತೆ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಜನತೆಯ ಈ ಭಾವನೆ ಇಂದು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಜನತೆ ನಾಯಕರ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಪೊ›| ಬಿ.ಕೆ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಅವರು ಎತ್ತಿದ, ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನಪರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಏಕೆ ಸೋತು ಹೋಯಿತು? ಮತ್ತು ಜನತೆಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಹುಶಃ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಫÜಲಾನುಭವಿ ವರ್ಗ ಕೂಡ ಇಂದು ನೀಡಲಾಗುವ ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು, ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಭಾಗ್ಯಗಳು ನಮ್ಮತ್ತ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ಪುಡಿಗಾಸು ಎಂಬ ಸಿನಿಕತನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವವರು ಇದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಜನತೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಲಾದ ಆದರ್ಶದ ಯುಗದ ಜನತೆಯ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜನತೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇಂದು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿವೆ. ಇಂದಿನ ಕೆಲವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಜನತೆಯ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವೂ ದೇಶದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಣ ಮಾಡುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ನಮಗೂ ಕೊಡಲಿ ಎಂದು ಜನತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸರಕಾರಗಳು ಏನು ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ಬಹುಶಃ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಬರಲಿ ಎಂದೇ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದೇ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಹಾಗೆಂದು ಕಾರ್ಮೋಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ಇದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಘನತೆ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದೇನೂ ಭಾವಿಸಬಾರದು. 2013ರಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನು ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಕ್ಕೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜನರೇ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಆಪ್‌ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಜನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ಮೌಲ್ಯವಂತ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಹಾಗೂ ಸರಳತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವದ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಯಕತ್ವವೆಂದು ಜನತೆಗೆ ಮೊದಲು ಕಂಡರೂ ನಂತರ ಅದು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಮನದಟ್ಟಾದರೆ ಜನತೆ ಆ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಜನತೆ ಬದಲಾಗಲು ಸಿದ್ಧವಿದೆ ಎಂದೂ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕೇಳುವುದು ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು. ಮೌಲ್ಯವಂತ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು. ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಈಗಲೂ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಜನತೆ ಬೇಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು. ಆದರ್ಶ ಯುಗದ ನಾಯಕರುಗಳಂತಹ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು. ಅಂತಹ ನಾಯಕತ್ವ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ನಿಜವಾದ ನಾಯಕತ್ವ ಎಂದು ಜನ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಜನತೆ ಮತ್ತೆ ನಾವು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇಲ್ಲವೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ