ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಮೋದಿ ವರ್ಸಸ್‌ ಶೂನ್ಯ: ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಇಲ್ಲ

ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರಿಗೆ ಸವಾಲು ಎಸೆಯಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರ ಕೊರತೆ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

Vijaya Karnataka Web 5 Aug 2018, 7:46 am
- ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ತಿಪ್ಪಾರ
Vijaya Karnataka Web modi


ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರಿಗೆ ಸವಾಲು ಎಸೆಯಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರ ಕೊರತೆ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವ ಎನ್‌ಡಿಎ ಕೂಟವನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತದಿಂದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಇದೀಗ ದೇಶ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಮೋದಿ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಪಾಳಯದ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕನನ್ನು ದುರ್ಬಿನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹುಡುಕಬೇಕಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರಾಗಿ ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ನೇಮಕಗೊಂಡು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿವೆ. ಆದರೆ ಈವರೆಗೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರಾದ ಬಳಿಕ ನಡೆದ ಗುಜರಾತ್‌ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ(ಜೆಡಿಎಸ್‌ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ರಚನೆ) ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ವನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಸೋಲನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ, ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಅವರನ್ನು ಮೋದಿ ವಿರುದ್ಧ ಪರ್ಯಾಯ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವ ಯತ್ನ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇದೀಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ವೇ ರಾಹುಲ್‌ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವದ ನಿರ್ವಾತ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಂತಾಗಿದೆ.

ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವರ್ಚಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ, ಮಾಯಾವತಿ, ಚಂದ್ರಬಾಬು ನಾಯ್ಡು, ಎಚ್‌.ಡಿ.ದೇವೇಗೌಡ ಸೇರಿ ಹಲವು ನಾಯಕರು ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆಯ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು. ಆದರೆ, ಅವರಿಗೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸುವ ಇಮೇಜ್‌ ಇಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೇ ಹೊರತು, ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷ ದ ಪರವಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಆಸೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಮಧ್ಯೆಯೇ, ಮಹಾಘಟಬಂಧನ್‌ ಮೂಲಕ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಜೆಡಿಯುನ ನಿತೀಶ್‌ ಕುಮಾರ್‌ ಕೂಡ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಅವರು ಮಹಾಮೈತ್ರಿ ತೊರೆದು ಮತ್ತೆ ಎನ್‌ಡಿಎ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ನಾಯಕರಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲೇನಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಇಂಥದ್ದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವ ತಾಕತ್ತು ಯಾವ ನಾಯಕರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್‌ ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಲೋಕನಾಯಕರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರವೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಸ್ವತಃ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲೂ ಸರ್ವ ಸಮ್ಮತವಾಗಬಲ್ಲ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರ-ವಿರೋಧದ ಶಕ್ತಿ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಒಂದು ಅವಲೋಕನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

- ರಾಜೀವ್‌ ಗಾಂಧಿ (1984ರಿಂದ 1989)

ದೇಶ ಕಂಡ ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಕಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದು ಅವರ ಪುತ್ರ ರಾಜೀವ್‌ ಗಾಂಧಿ. 1984ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ 414 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿತು. ಆಗ, ರಾಜೀವ್‌ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಬಲ ಸವಾಲೊಡ್ಡುವ ನಾಯಕರಿದ್ದರು. ಜನತಾ ಪರಿವಾರದ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್‌, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಟಲ್‌ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ, ಲಾಲ್‌ಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿಯಂಥ ದಿಗ್ಗಜ ನಾಯಕರಿದ್ದರು. ತೆಲುಗು ದೇಶಂ ಪಾರ್ಟಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಎನ್‌ಟಿಆರ್‌ ಕೂಡ ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಸಮಾಜವಾದಿ ಚಳವಳಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ ಅವರು ಮುಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದದ್ದು ಮಾತ್ರ ವಿಪರ್ಯಾಸ.

-ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್‌, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌

1984ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ 1989ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 194 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಗೆಲ್ಲಲು ಶಕ್ಯವಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಯಾವ ಪಕ್ಷ ಕ್ಕೂ ಬಹುಮತ ಬರದಿದ್ದರಿಂದ ಜನತಾ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್‌ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಫ್ರಂಟ್‌ ಹೆಸರಿನಡಿ ಸರಕಾರ ರಚಿಸಿದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್‌ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಪರ್ಯಾಯ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್‌ ಸರಕಾರ ಪತನಗೊಂಡು, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಅವರು 7 ತಿಂಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದರು.

- ಪಿ.ವಿ.ನರಸಿಂಹರಾವ್‌
(1991-1996)

1991ರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರದ ವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ರಾಜೀವ್‌ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಎಲ್‌ಟಿಟಿಇ ಮಾನವಹತ್ಯಾ ಬಾಂಬ್‌ಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ 244 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಇತರೆ ಪಕ್ಷ ಗಳ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಆಗ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದವರೇ ಪಿ.ವಿ.ನರಸಿಂಹರಾಯರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷ ವಾಗಿ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿತು. ಅಟಲ್‌ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ, ಲಾಲ್‌ಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿ ಸೇರಿ ಇನ್ನಿತರರು ರಾವ್‌ ಸರಕಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಜತೆಗೆ, ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಾದ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್‌, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್‌ರಂಥ ನಾಯಕರಿದ್ದರು. ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಅವರು ಪ್ರಧಾನಿಯ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

-ಅಟಲ್‌ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ (1999ರಿಂದ 2004)

ಎಚ್‌.ಡಿ.ದೇವೇಗೌಡ ಮತ್ತು ಐ.ಕೆ.ಗುಜ್ರಾಲ್‌ ನೇತೃತ್ವ ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಫ್ರಂಟ್‌ ಸರಕಾರ ಪತನಗೊಂಡ ಬಳಿಕ ಎನ್‌ಡಿಎ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತಂದವರು ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಟಲ್‌ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ. ನೆಹರೂ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕತ್ವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದ ವಾಜಪೇಯಿ ಅವರು 1999ರಿಂದ 2004ರವರೆಗೂ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದವರು. ಜತೆಗೆ, ಅವಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ನಾಯಕ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ವಾಜಪೇಯಿ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಿಗೆ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ದ ನಾಯಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡ ಸಮಯವದು. ಇವರ ಹೊರತಾಗಿ ಆರ್‌ಜೆಡಿಯ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್‌ ಯಾದವ್‌, ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ ದ ಮುಲಾಯಂ ಸಿಂಗ್‌ ಯಾದವ್‌, ಬಿಎಸ್‌ಪಿಯ ಮಾಯಾವತಿ, ಎಐಎಡಿಎಂಕೆಯ ಜಯಲಲಿತಾ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಕೂಟಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಹೊಂದಿದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ, ವಾಜಪೇಯಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಿಗೇನೂ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

- ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್‌ ಸಿಂಗ್‌ (2004- 2014)


ಅಟಲ್‌ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಅವರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಡಳಿತ ನೀಡಿದ್ದರೂ ಅಚ್ಚರಿ ಎಂಬಂತೆ 2004ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವ ಯುಪಿಎ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿತು. ವಾಜಪೇಯಿ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ದ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರೇ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುತ್ತಾರೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಅವರ ವಿದೇಶಿ ಮೂಲ ಇದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಬಿಜೆಪಿ ಕೂಡ ಸೋನಿಯಾ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು. ಆಗ, ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವರೇ ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞ ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್‌ ಸಿಂಗ್‌. ಇವರ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿಯ ಲಾಲ್‌ಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನಾಯಕರಾದ ಮುಲಾಯಂ ಸಿಂಗ್‌ ಯಾದವ್‌, ಮಾಯಾವತಿ ಅವರು ಯುಪಿಎಗೆ ಬಹಿರಂಗ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದರೂ ನಾಯಕತ್ವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ 2009ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯು ಲಾಲಕೃಷ್ಣ ಆಡ್ವಾಣಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ವರ್ಸಸ್‌ ಆಡ್ವಾಣಿ ಕಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಬಿಜೆಪಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಯುಪಿಎ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿತು.

- ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ
(2014-)

ದೇಶ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷ ಗಳ ನಾಯಕತ್ವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ 2014ರ ಚುನಾವಣೆ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಗುಜರಾತ್‌ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಯುಪಿಎ 2 ಸರಕಾರವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾ, ಗುಜರಾತ್‌ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಲೇ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದವರು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಯುಪಿಎ1 ಮತ್ತು ಯುಪಿಎ 2 ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರಿಗೇನೂ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಆಡ್ವಾಣಿ ಅವರು ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರು ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ್ದರು. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್‌ ಸರಕಾರವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅವರತ್ತ ಬಹುತೇಕರು ಒಲವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ನಡೆ-ನುಡಿ ಕೂಡ ತಾನೊಬ್ಬ ನಾಯಕಿ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಇನ್ನು ಮೋದಿ ಅವರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿತನ ವಿರೋಧಿಸಿ ಎನ್‌ಡಿಎ ತೊರೆದಿದ್ದ ನಿತೀಶ್‌ಕುಮಾರ್‌ ಕೂಡ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಬಲ್ಲ ನಾಯಕರೆಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಂಡಿತರ ಅಂಬೋಣವಾಗಿತ್ತು. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಕೂಡ ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಾಯಕತ್ವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಕರಸತ್ತಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಆದರೆ, 2019ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಮೋದಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಒಬ್ಬೇ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇರುವ ನಾಲ್ಕೈದು ಮಂದಿಗೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಜನರ ಮನಸ್ಸು ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಇಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ಕ್ಕೆ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌ ಇದೆಯಾದರೂ ಅದು ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರ ಇಡುವ ಏಕೈಕ ಅಜೆಂಡಾ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿರುವಂತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಹುದ್ದೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಿಂದ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿತನ ಆವರಿಸಿದೆ. ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಬಾಕಿ ಇದೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಾಗಲಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ