ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಪಡೆದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಭ್ರಮ

ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್‌ನ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಿ ಜೂನ್‌ 10ಕ್ಕೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು. ಅದರ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಎಂದು ನಂಬುವ ಮತ್ತೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪಥ ಸಂಚಲನ ನಡೆಸಲಿದ್ದರು.

Vijaya Karnataka Web 22 Jun 2018, 9:46 am
ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್‌ನ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಿ ಜೂನ್‌ 10ಕ್ಕೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು. ಅದರ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಎಂದು ನಂಬುವ ಮತ್ತೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪಥ ಸಂಚಲನ ನಡೆಸಲಿದ್ದರು. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಅದರ ವಿವರ.
Vijaya Karnataka Web anjali jpge


ಸರಿಯಾಗಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1 ಗಂಟೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಮನುಷ್ಯರು ಬಿಳಿ, ಹಸಿರು ಮತ್ತು ವಯೊಲೆಟ್‌ ಬಣ್ಣದ ಸ್ಕಾರ್ಫ್‌ಗಳನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ , ತೋಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಗುಮೊಗದಿಂದ ವಿಧವಿಧವಾದ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡಿಗೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಅದು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌, ವೇಲ್ಸ್‌, ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್‌ ಮತ್ತು ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಥ ಆಗಿತ್ತು. ಹಾಂ, ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಎಂದರೆ ಬರೀ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕುಗಳೂ ಹೌದು.

1918ರವರೆಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಶ್‌ ದೇಶದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾವುಗಳೂ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ಲೇಖಕಿ ಮಿಲಿಸೆಂಟ್‌ ಫಾಸೆಟ್‌ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿ ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೌದಾದರೂ ಅದು ಕೇವಲ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಉದ್ಯೋಗಸ್ತ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಂಡ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರವೂ ಮುಂದುವರೆದ ಹೋರಾಟದ ದನಿ 1971ರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವತ್ತ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತು. ಇದು ಆರಂಭಗೊಂಡು ನೂರನೆಯ ವರ್ಷವಾಯಿತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೇ ಹೀಗೆ ಜಾಥಾ.

ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಜಾಥಾ ಮಾಡುವುದರ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಅಂಶ ಎಂದರೆ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳು. ಚರಿತ್ರೆ ಹೇಳುವ, ವರ್ತಮಾನ ತಿಳಿಸುವ, ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟುವ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಲೋಗನ್‌ಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಿರಮಿರ ಮಿಂಚುವ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಹಬ್ಬದಂತೆ. ಮನೆಮನೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಮಾರಂಭವೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಜನರು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಬಹಳವೇ ಮೊದಲಿನಿಂದ , ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೂ ಒಂದು ವಿಷೇಶವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳೂ ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮವೊಂದನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವುದು.

ಆ ದಿನದ ಸಂಚಲನದಲ್ಲೂ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ನೂರಾರು ರಂಗುರಂಗಿನ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳು. ಒಂದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪದಜೋಡಣೆಗಳು, ವಾಕ್ಯಗಳು ವಾಹ್‌ ಎನಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟರ ಬಣ್ಣ ಸಂಯೋಜನೆ ಹಿತವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟರರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ, ದೇಶಗಳ ಚಿತ್ರಗಳಂತೂ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರೋಣ ಎನಿಸುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೀಗರ ಔತಣದ ದಿನ ಮಾಡುವ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಹಾಗಿದ್ದವು ಆ ಜಾಥದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳು.

ಇಟಲಿ ಸಂಜಾತೆ ಚೆಲ್ಸಿ ಈಗ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸದ ಅಧ್ಯಾಪಕಿ. ಆಕೆ ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತ ಬ್ಯಾನರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ನಡೆದೆ. ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಸೋಫಿಯ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಮುಖವಾದೆ. ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕಳಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ನಾಲ್ಕು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸ್ಯಾಂಡ್ರಳ ಜೊತೆ ನಗುವಾದೆ. ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಬಂದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಜೋರು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಸರೂ ತಿಳಿಯದಾದ ಒಬ್ಬಾಕೆಯ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹವಾದೆ. ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಜೊತೆ ಮೌನವಾದೆ. ಗಾಳಿಯ ಜೊತೆ ಹೆಣ್ಣಾದೆ. ನಡುವೆಯೇ ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಮತ ಹಾಕಿ ಮಸಿ ಬಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಬೆರಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. ಲಕ್ಷಿ ್ಮ ನಿಂಬಾಳಕರ್‌ ಆಡಿದ ಮಾತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಚಿವೆ ಜಯಮಾಲ ಅವರು ಅಕ್ಕನಂತೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕ್ಷ ಮಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಈಗ ತುಟಿಯಂಚಿನ ಕೋಶಗಳನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಅಯ್ಯೋ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆದಂತೆ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಹೆಂಗಸರು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಈಗ ನಮ್ಮ ಹೆಂಗಸರೂ ಹಕ್ಕು ಅಧಿಕಾರ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಹತ್ತಾರು ಜನರನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವ ನಾನು ಆ ದಿನ ವಿದೇಶಿ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ ಅವರ ಹೋರಾಟ, ಹಕ್ಕು, ಸ್ಥಾನ ಮಾನ, ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಭಾಷೆ, ಮಾತು ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತಾ, ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ಮುಂದಡಿ ಇಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕಂಡಳು ನಮ್ಮ ದುರ್ಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾನರ್‌ನ ಮೇಲೆ. ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಅಕ್ಷ ರಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಸುಮ್ಮನಿರಲಾದೀತೆ? ಕಿವಿಯಿಂದ ಕಿವಿಯವರೆಗೂ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಜ್ಜಿಸುವಂತೆ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡಿದ್ದು ನೀನಾ ನನ್ನರ್‌. ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಐಟಿವಿ ನ್ಯೂಸ್‌ ಎನ್ನುವ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕಲೆ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ. ದುರ್ಗಾ ದೇವಿ ಬ್ಯಾನರ್‌ನ ರೂವಾರಿ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಶರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವ ಭಾರತೀಯರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸರೋಜಿನಿ ನಾಯ್ಡು, ಅಮೃತಾ ಶೇರ್ಗಿಲ್‌, ಮಲಾಲ ಯೂಸುಫ್‌, ಜಸ್ವಿಂದರ್‌ ಸಾಹು ಇವರುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಏಕಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್‌ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ದನಿ ಎತ್ತಿ, ಹೋರಾಟ ಚಳುವಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆರು ಜನ ಮಹತ್ತ್ವದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಕತ್ತಲ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಬೆಳಕಿನ ಕೈಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷ ತ್ರಗಳಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ಮನುಷ್ಯರು ವಯಸ್ಸು, ಲಿಂಗ, ವೃತ್ತಿ, ಲೈಂಗಿಕಾಸಕ್ತಿಯ ಆಯ್ಕೆ ಯಾವುದರ ಬೇಧವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಾಲಿಗೆ ನಡಿಗೆಯ ನಶೆಯೇರಿಸುತ್ತಾ, ನಡಿಗೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸಾಂಗತ್ಯ ಬೆರೆಸುತ್ತಾ ಮೈಲುಮೈಲುಗಳುದ್ದಾ ನಡೆದು ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನ ಅಂಗಳ ತಲುಪಿದ್ದು ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಬಲ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಚನಕಾರ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆತ ಒಬ್ಬ ಪೊ›ಫೆಸರ್‌. ಆ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏಳುವಾಗಲೇ ಮಂಚದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಟೇಬಲ್‌ ಒಂದಕ್ಕೆ ಕಾಲು ತಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ನೋವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕೂಡಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ನೌಕರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದು ಅವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಅಶಿಸ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬೈಗುಳಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನು ತೂರಿ ಬಿಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೋವಿನಿಂದ ಕಿವುಚಿದ್ದ ಮುಖವಿದ್ದರೂ ಗಡಸು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದವನ ಹೆಂಡತಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: ''ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ನೀವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಇಡಲು ಆ ಟೇಬಲ್‌ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಎಳೆದುಕೊಂಡಿರಿ,'' ಕೆಲಸದವರಲ್ಲ ಎಂದು. ಕೂಡಲೇ ಪೊ›ಫೆಸರ್‌ ಮಹಾಶಯ ಹೆಂಡತಿಯೆಡೆಗೆ ಬೆಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಾ ಇಟ್ಟರೆ ಏನಂತೆ, ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸು ನೀನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಮುಂದಾಲೋಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅತ್ತ ಸರಿಸಿ ಇಡಬಾರದಿತ್ತೇ ಎಂದು ಕೂಗಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಆಕೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ.

ಹೌದು ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಹಕ್ಕು ದೊರೆತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆ, ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡನೆಡೆಗೆ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡುವ ಠಾಣೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು? ಇದರಿಂದ ಯಾರ ಕಾಲು ಎಷ್ಟು ನೊಂದವು? ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನೂ ಬ್ಯಾನರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿ ಜಾಥಾ ಮಾಡುವ ದಿನವೂ ಬಂದೇ ಬಿಡುವುದೇನು? ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ