ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಆಗುವ ಕಷ್ಟ-ಸುಖ

ಎಂಬಿಬಿಎಸ್‌ ಪದವಿ ಪಡೆದಾಕ್ಷಣ ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರವಾನಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಪಾಸ್‌ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಕಾನೂನು ಕೂಡ ಇನ್ನೇನು ಬರಲಿದೆ.

Vijaya Karnataka Web 21 Aug 2016, 4:00 am

ಎಂಬಿಬಿಎಸ್‌ ಪದವಿ ಪಡೆದಾಕ್ಷಣ ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರವಾನಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಪಾಸ್‌ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಕಾನೂನು ಕೂಡ ಇನ್ನೇನು ಬರಲಿದೆ. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಸಾಕೇ? ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ, ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್‌ ಅನುಭವ... ಹೀಗೆ ವೈದ್ಯರಾಗುವ ದಾರಿ ಸುಲಭದ್ದಲ್ಲ.

ಡಾ. ಕೆ. ಎಸ್‌. ಚೈತ್ರಾ

ಮೊನ್ನೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೂವುಧಿ- ಹಣ್ಣು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಗೆಳತಿ ಹಾಗೂ ಆಕೆಯ ಮಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದ ಗೆಳತಿಯ ಮಗಳನ್ನು 'ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ?' ಎಂದು ಸಹಜವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆಕೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳುವ ಮುಂಚೆ ಅವಳಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ, 'ಏನಾದರೂ ಆಗಲಿ, ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಮಾತ್ರ ಬೇಡ'. ಅರೆ! ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು , ತನಗಂತೂ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳಾದರೂ ವೈದ್ಯರಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದವಳು. ಈಗ ಅವಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಮಾತು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮೂಡಿಸಿತು. ನನ್ನ ಮುಖಭಾವ ನೋಡಿ, ಗೆಳತಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು. 'ಈಗ ಯಾವ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಎಷ್ಟು ಸಲ ಬರೆದರೆ ಮೆಡಿಕಲ್‌ ಸೀಟ್‌ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ ಅಂತೂ ತೊಂಬತ್ತೆಂಟಕ್ಕೂ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲ. ಇದಾದ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ. ಅದಾದರೂ ಹೋಗಲಿ, ಬರೀ ಎಂ.ಬಿ.ಬಿ.ಎಸ್‌ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಲಲ್ಲ. ಇದು ಏನಿದ್ದರೂ ಸ್ಪೆಷಲಿಸ್ಟ್‌ ಜಮಾನಾ. ತಲೆ, ಕಣ್ಣು, ಬಾಯಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ಆಯಿತು: ಇನ್ನು ಬೆರಳು, ಉಗುರು, ಮಣಿಕಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಸೂಪರ್‌ ಸ್ಪೆಷಲೈಸೇಶನ್‌ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಓದುವುದೇ ಆಯಿತು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಲ್ಲಿ? ಸ್ವಂತ ಕ್ಲಿನಿಕ್‌ ತೆಗೆಯಲು ದುಡ್ಡು ಬೇಕು. ಬೇರೆ ಕಡೆ ಸೇರುವುದಾದರೆ ಎಕ್ಸ್‌ಪೀರಿಯೆನ್ಸ್‌ ಕೇಳ್ತಾರೆ. ಸಿಕ್ಕರೂ ವ್ಯಾಪಾರದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಹೊರತು ಮನಸ್ಸಿನಂತಲ್ಲ. ಸೇವೆ ಅಂತ ಕೂತ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೇ ಗತಿ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮದುವೆ, ಮಕ್ಕಳು ಯಾವಾಗ? ಸಂಸಾರ - ಸಂತೋಷ ಎಲ್ಲಾ ಗೋವಿಂದ!! ಅಷ್ಟಾಗಿ ಈಗೀಗ ಜನರೂ ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಅಂದ್ರೆ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಇದರ ಬದಲು ಇಂಜಿನಿಯರ್‌ ಆಗಲಿ, ಬೇಗ ಓದು ಮುಗಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರಪೋಸಲ್‌ ಬರುತ್ತೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಡಾಲರ್‌ ಎಣಿಸಲಿ. ಈಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತಾ ಬೇಡ ಅಂದದ್ದು ಯಾಕೆ ಅಂತಾ!' ಎಂದಳು.

ಆ ದಿನಗಳು...

ಆಕೆ ನಗುತ್ತಲೇ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ್ದರೂ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಸೆಯ ಛಾಯೆಯಿತ್ತು. ಕೇಳುತ್ತಾ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಿನ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾದವು. ಆಗ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ವೈದ್ಯರು. ಅವರೂ ಹೊರಗಿನವರಲ್ಲ. ಊರಲ್ಲೇ ಕಲಿತು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಜಾಣರಾಗಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮತ್ತೆ ಊರಿಗೇ ಮರಳಿ ನೆಲೆಸಿದಂಥವರು. ಒಂದು ಕೋಣೆಯ ಸಣ್ಣ ಕ್ಲಿನಿಕ್‌. ಶೀತದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣ ದೊಡ್ಡ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಅವರದ್ದೇ ಮದ್ದು. ತೀರಾ ಹದಗೆಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ನಗರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ರವಾನೆ. ವೈದ್ಯರೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ದಿನಚರಿ, ಹವ್ಯಾಸ, ಕುಟುಂಬ ಬಲ್ಲ ಹಿತೈಷಿಯಂತೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಪರಮಾಧಿಧಿಕಾರ ಅವರಿಗೇ! ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತ್ರೆ - ಸೂಜಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್‌ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅದು ಹಣೆಬರಹ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು. ಬರೀ ಔಷಧಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಂಬಂಧ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವೈದ್ಯರಿಗೆ ದೊಡ್ಡವರಿಂದ 'ನಮ್ಮ ಮನೆ ಡಾಕ್ಟ್ರು' ಎಂಬ ಗೌರವ ಸಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 'ಡಾಕ್ಟ್ರು ಮಾಮಾ' ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಹೆದರಿಕೆ ಇತ್ತು. ಇಂಥ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಾವೂ ಹಾಗೇ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾನು ಎರಡೂವರೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ದಂತವೈದ್ಯಕೀಯವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮ 'ಡಾಕ್ಟ್ರು ಮಾಮಾ' ಅಭಿನಂದಿಸಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. 'ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಮೂಗು ತಲೆಯಾದರೆ ಒಂದು, ಕಾಲು - ಕೈ, ಕಣ್ಣಾದರೆ ಎರಡು, ಆದ್ರೆ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ತೊಂದರೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ.' ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮರ ಬೆಚ್ಚನೆ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಮನೆಯೆಂಬ ಪುಟ್ಟಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಾಯಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಪರಿಚಿತ ದೊಡ್ಡ ಊರಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಕಲಿಯಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಆತಂಕ ತಂದರೂ ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಆಗುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ಚಿತ್ರ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಸುಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಿಳಿಕೋಟ್‌ ಧರಿಸಿ ನಿಂತಾಗ ರೋಮಾಂಚನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರೊಂದಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ಲ್ಯಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಿಸಿಟ್ಟ ಹೆಣಗಳು, ಫಾರ್ಮಾಲಿನ್‌ನ ತೀಕ್ಷ ್ಣ ವಾಸನೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಬುರುಡೆ - ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ , ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಜಾಡಿಗಳು ಹೆದರಿಕೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದವು. ಕಾಲೇಜಿನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಓದು ಎಂಬ ಸತತ ಮಂತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವವರಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗಾಗಿ ನಾನೇ ಓದುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅದೂ ಓದೆಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತು ಬರೀ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ನೋಟ್‌ ಬುಕ್‌ ತುಂಬಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಜತೆಗೆ ಲ್ಯಾಬ್‌, ಕ್ಲಿನಿಕ್‌ಗಳಿಂದಲೂ ಕಲಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಸರ್‌ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, 'ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ, ಕಲಿಯಿರಿ. ಆದರೆ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಅನುಭವ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ರೋಗ ಪತ್ತೆ ಸುಲಭ. ರೋಗಿ, ಮನಸ್ಸು - ದೇಹಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಬರೀ ರೋಗ ಲಕ್ಷ ಣಗಳತ್ತ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸದೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ರೋಗಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡಿ. ಏಕೆಂದರೆ ವೈದ್ಯರ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ - ವಿಶ್ವಾಸ ರೋಗನಿವಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಉಪಕರಣಗಳ ಜತೆ ಅಂತಃಕರಣ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಇರಬೇಕು.' ಗುರುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಪರಿಪಾಲಿಸಿದೆವು. ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದೆವು. ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗೆ ತಿರುಗಿ ನೂರಾರು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸೀನಿಯರ್‌ಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ -ನೋಡಿ -ಚರ್ಚಿಸಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವ ಪಡೆದೆವು. ಆಗ ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾ ಎನಿಸಿದ್ದಿದೆ. ಆ ದಿನಗಳ ಕಲಿಕೆ - ಶ್ರಮದ ಮಹತ್ವ ಅರಿವಾದದ್ದು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ!

ಕಾಲ ಸರಸರನೆ ಉರುಳಿತು, ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಹಾಗೇ ಸಂಬಂಧಗಳೂ!

ವೈದ್ಯರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ

ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಿಂದ ವೈದ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆದ ಪ್ರಗತಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುವಂಥದ್ದು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮಿತಿ ಮೀರಿತು, ವೈದ್ಯಕಾಲೇಜುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. ವೈದ್ಯರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ನೆರವಿದೆ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಆದರೆ ರೋಗಿಯನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಾನಾ ಪರೀಕ್ಷೆ - ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಇಂದು ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕೂಗು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲು ಎಲ್ಲರ ಪಾಲೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಕಹಿಸತ್ಯ! ಲಕ್ಷ ಗಟ್ಟಲೇ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು , ಹಲವಾರು ವರ್ಷ ಓದಿ ವೈದ್ಯರಾದವರಿಗೆ ಬದುಕಲು ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಹಾಗೆಂದು ಪುಟ್ಟ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸುಮ್ಮನೇ ರೋಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತ್ರೆ ಬರೆದರೆ ದುಡ್ಡೂ ಇಲ್ಲ, ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದೂ ಇಲ್ಲ! ಏನಿದ್ದರೂ ಹೈ-ಫೈ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ಸ್‌ ಈಗಿನ ಟ್ರೆಂಡ್‌!

ಈಗಿನ ಜನರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಏನೇನೋ ಕೇಳಿ-ಓದಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ತಲೆನೋವಿಗೂ ಹೆದರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ ಎಂಬ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯಿಂದ 'ಎಲ್ಲಾ ಟೆಸ್ಟ್‌ ಮಾಡಿಸಿ, ಎಕ್ಸ್‌ ರೇ ತೆಗೆಸಿ, ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್‌ ಮೆಡಿಸಿನ್‌ ಕೊಡಿ, ಖರ್ಚಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ ' ಎಂದು ಗೋಗರೆಯುವ ರೋಗಿಗಳು ಬಹಳ ಜನ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ' ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಈ ಡಾಕ್ಟ್ರು' ಎನ್ನುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ರೋಗಿಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಲಾಭದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅನಗತ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ - ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ರೋಗಿ ವೈದ್ಯರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧ ಮರೆಯಾಗಿ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಎಂದರೆ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿಯ ಮಗಳು, 'ಆಂಟಿ, ಅಮ್ಮ ಏನಾದ್ರೂ ಹೇಳಲಿ, ನನಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ. ಅದು ನೋಬ್‌ಲ್‌ ಪ್ರೊಫೆಷನ್‌. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದ್ತೀನಿ, ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸೇರ್ತೀನಿ. ಮೆಡಿಸಿನ್‌ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್‌ ಆಗಿದೆ ಅಂತಾರೆ. ಯಾವುದು ಆಗಿಲ್ಲ? ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಂದರೆಗಳು ಇದ್ದದ್ದೇ. ಹಾಗಂತ ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗುತ್ತಾ? ಅಷ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಇದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಂಥವರ ಅಗತ್ಯವೂ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಈಗಿನ ಸಿಸ್ಟಂ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬದಲಾಯಿಸೋಣ. ನನಗಂತೂ ಡಾ.ದೇವಿಶೆಟ್ಟಿಯವರು ಸ್ಪೂರ್ತಿ' ಎಂದಳು. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗಿದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತು.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ