ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಕಲ್ಲರಳಿ ಹೂವಾಗಿ

ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದಿರುವ ಗಾಯತ್ರಿ, ಜೇಬು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಕೆಲಸದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡದೇ ಪಾರಂಪರಿಕೆ ಕಲೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವತ್ತ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Vijaya Karnataka Web 2 Mar 2017, 5:00 am

* ನಂದಿನಿ.ಕೆ.ಎಲ್‌

ಬಿಸಿಲುನಾಡು ಕಲಬುರಗಿಯ ಪ್ರತಿಭೆ ಈ ಗಾಯತ್ರಿ. ಓದಿದ್ದು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದು ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ಅಮೂರ್ತ ಆಕೃತಿಗಳನ್ನು. ಇವರು ಐಟಿ ಸಿಟಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಪಾರಂಪರಿಕೆ ಕಲೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ದಾಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯೊಂದಿಗಿನ ಮಾತುಕತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪುರುಷರಿಗೆ ಮೀಸಲು. ನೀವು ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಏನನಿಸುತ್ತಿದೆ?

ನನಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಕೆತ್ತನೆಯತ್ತ ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ತು. ಅಪ್ಪನು ಕೂಡ ಇದೇ ವೃತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೇಮ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಕಲೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಕೂಡ. ನನಗೆ ಮಹಿಳೆಯೆಂಬ ಕೀಳರಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಈ ಕೆಲಸ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಯಾಕೆ ನೀವು ಬಡಗಿ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ?

ನಮಗೆ ಇಷ್ಟಪಟ್ವಿರುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ನಿಯಮ. ಜ್ಞಾನಪಡೆಯಲು ಓದು ಬೇಕು. ಅಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರು ಅದೇ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಹೊಸ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಹೆಸರು ದುಡ್ಡು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ.

ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಕಲ್ಲು, ಪಂಚಲೋಹ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಕಲೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಯಾವುದು?

ಕಲ್ಲಿಗೆ ರೂಪ ಕೊಡುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ, ಪರಿಶ್ರಮ ಬೇಕು. ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೈ ನೋವು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ 9 ಗಂಟೆಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇಳುವುದು ರಾತ್ರಿ 9 ಗಂಟೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆದರೂ ವಿಕಾರ ರೂಪವನ್ನು ಮೂರ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪಂಚಲೋಹ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಈ ಹೊತ್ತಿನ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?

ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲಾನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಕಲಿಯುವ ಛಲವಿರಬೇಕಷ್ಟೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯಾವದುದು ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ. ಯಾವುದಾರೊಂದು ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಯಾರ ಹಂಗು ಕೂಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದಂತಹ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಸುಮ್ಮನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಕಾಲಕಳೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪುರಾತನ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಲೆಗಳನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದವರು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಮಾಸ್ಟರ್‌ ಡಿಗ್ರಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಓದಲು ಪ್ರೇರಣೆ ಏನು?

ನನಗೆ ಓದಲು ಷ್ಟಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಪ್ಪನೇ ಓದುವ ಸಮಯ ಓದಿಬಿಡಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂದೆ ಬೇಕಾದರೆ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ದಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರುಇ. ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎ (ತಬಲ) ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಗೀತ ಕೂಡ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯ. ಮುಂದೆ ಅದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್‌ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಮನೆಯವರ ಸಪೋರ್ಟ್‌ ಹೇಗಿದೆ?

ಡಿಗ್ರಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಯಿತು. ಆದರೂ ನನ್ನ ಪತಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನೆಬುಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸಂಗೀತ ಕಲಾವಿದರು . ಸಂಜೆಯ ಸಮಯ ಸಂಗೀತ ಕಛೇರಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮದೇ 3 ಶಾಲೆ ಇದೆ. ನಾನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆ ಎತ್ತಿಲ್ಲ. ಅತ್ತೆ, ಮಾವನವರ ಸಪೋರ್ಟ್‌ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ.

ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಆ ಕುರಿತು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?

ಶಿಲ್ಪಕಲಾ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ 70 ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮ ಗಟ್ಟದಲ್ಲಿ 7 ಕಲಾಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಆಂತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡುವುದು. ನನಗೆ ಫೋನ್‌ ಬಂದಾಗಲೇ ಆಶ್ವರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ವಾರ್ಷಿಕ ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಅಪ್ಪನು ಕೂಡ ಇದೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮಗಳಾಗಿ ಮಿಂಚುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ಶಿಷ್ಯಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ಹಂಬಲವಾಗಿದೆ.

ಐಟಿ ಸಿಟಿ ಅಂತ ಊರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಿದೆಯಾ?

ಖಂಡಿತ ಸಿಗುತ್ತಾ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿರಬೇಕಷ್ಟೆ. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಕ್ಯಾಂಪ್‌ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಸ್ವತಹ ಅವರೇ ಮನೆಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಊಟ, ವಸತಿ ಮತ್ತು ದುಡ್ಡಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಹಂಪಿ, ಯಾದಗಿರಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸದ್ಯ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿದ್ಧೇನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ಜಗತ್ತು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡರ್ನ್‌ ಜಗತ್ತಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಕಲೆಗಳು ಕೇವಲ ಶೋಕೇಸ್‌ ಗೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಆಗುತ್ತಿವೆ ಅನ್ನುವ ನೋವು ಏನಾದರೂ ಇದೆಯಾ?

ಹೌದು . ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆ, ಸಂಸ್ಖೃತಿ, ಕಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಗೌರವ ದೇಸಿಗ ಜನತೆಗೆ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಬೇಸರ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕು. ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ನಾಟಕ ಅರೆಕ್ಷಣ ನೋಡಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಆದರೆ ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿಗಳು ಅಜರಾಮರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ನಾವು ಸತ್ತರು ಅವು ನಶಿಸಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಾತ್ಸಾರವೇಕೆ?

ನೀವು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಪರಿಸರ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.?

ಕಳಾವಿದರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕುಟುಂಬ ನಮ್ಮದು. ಮನೆತನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಲೆಯು ರಕ್ತಗತವಾಗಿ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಬಹುದು. ಅಪ್ಪನ್ನು ನೋಡಿ ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡೆ. ಇದು ನನ್ನ ಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಆಧಾರ ಸ್ಥಂಭವಾಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ