ಆ್ಯಪ್ನಗರ

ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿವೆ ಮನೆ ಮುಂದಿನ ಕಾಂಪೌಂಡುಗಳು

​​ಇವತ್ತಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಯ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ (ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ) ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾವು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಬರಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಜನರಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಂದು ಬಂದವರು ಊಟಕ್ಕೇ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರ. ಯಾರೂ ಬಾರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲು ನಾಯಿ, ದನ ಕರುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಮನೆ ಮುಂದೆ ಮಲಗುವ ನಾಯಿಗೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ಉಳಿಸಿ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

Edited byಸಿನಾನ್\u200c ಇಂದಬೆಟ್ಟು | Vijaya Karnataka Web 24 Aug 2022, 3:09 pm
- ಡಾ. ಶ್ರೀನಿವಾಸಮೂರ್ತಿ ಎನ್ ಸುಂಡ್ರಹಳ್ಳಿ
Vijaya Karnataka Web article by srinivas murthy sundralli on relationships
ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿವೆ ಮನೆ ಮುಂದಿನ ಕಾಂಪೌಂಡುಗಳು

ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಮನುಷ್ಯ ತೀರಾ ಐಸೋಲೇಟ್ ಆಗಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಆ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ಲಬ್ಬು ಪಬ್ಬು ಅಥವಾ ಬಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘಜೀವಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಬಂಧು ಬಳಗ, ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಆತ ಅವರಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯುವ ಮೂಲಕ ಏಕಾಂತಕ್ಕೇ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಆಳೆತ್ತರದ ಕಾಂಪೌಂಡ್ಗಳನ್ನ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾವುವೂ ಕೂಡ ಹೊರ ಕಾಣದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ನಾನು ವಾಸವಿರುವ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಕೋಟೆ ಬೀದಿ ಅಂತ ಇದೆ. ತುಂಬಾ ಹಳೆಯದು. ಮನೆಗಳೂ ಕೂಡ ಕನಿಷ್ಟ ಇನ್ನೂರರಿಂದ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಬದುಕನ್ನು ಕಂಡಿವೆ. ಕೆಲವುಗಳು ಆ ದಿನಗಳ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿವೆ. ಕೆಲವುಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ವಾಸಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಆ ಕಾಲದ ಪ್ರತಿ ಮನೆ ಮುಂದೆಯೂ ಜಗುಲಿಗಳಿದ್ದವು. ಯಾವ
ಮನೆಯ ಮುಂದೆಯೂ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಸ್ಥಿತಿವಂತರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಡಾವಣೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕು.

ಬೆಟ್ಟದ ಹಾಸಲ್ಲೊಂದು ಬಸದಿ, ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಬರೆದ ಕಾರ್ಕಳದ ಪ್ರಕೃತಿ ಕಾವ್ಯ : ಸೌರಭ ಯಾಮಾಜೆಯವರ ಲೇಖನ
ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿವಂತರ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ನರಪಿಳ್ಳೆಯೂ ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳೂ ಕೂಡ. ಬಹುಶಃ ಅವುಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅನುಭವ ಆಗಿರಬಹುದು. ಯಾರೂ ಕೂಡ ಬೀದಿಗೆ ಊಟ ತಂದು
ಸುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೂಕ ಹಾಕಿ ಅಥವಾ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ ಮಾಡುವಂತಹ ಪಕ್ಕಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಜನ ಅವರು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಕೆಳ ಮದ್ಯಮ ವರ್ಗದವರು ವಾಸಿಸುವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಮಲಗುವ ನಾಯಿಗೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಥವಾ ತಾವು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ಉಳಿಸಿ ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಇವತ್ತಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಯ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ (ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ) ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾವು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಬರಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಜನರಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಂದು ಬಂದವರು ಊಟಕ್ಕೇ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರ. ಯಾರೂ ಬಾರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲು ನಾಯಿಗಳಿರುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ದನ ಕರುಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ನ್ಯೂನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದೇ ಜೀವನ
ನಾನು ಕೋಟೆ ಬೀದಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಜನರ ಗುಂಪುಗಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದವು. ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅನುಭವಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಅವರವರ ಹಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಕೇರಿಯ ಕತೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಹುತೇಕ ವಿಷಯಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಪ್ರತಿ
ದಿನದ ಹರಟೆ. ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೈ ಚೆಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದವು. ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಸ್ಥಿತಿವಂತರು ವಾಸವಿದ್ದ ಬಡಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಆಳೆತ್ತರದ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಭದ್ರವಾದ ಗೇಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದ್ದುದ್ದ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ನ ಒಳಗಿರುವವರು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನವರು
ಒಳಗಿನವರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಕೋಟೆ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಕೂತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೂ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಗ ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು, ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಎತ್ತರವಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತಿವೆಯಾ? ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವಾಗ ಪರಿಚಯದ ಜನ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆಯಾದರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟ, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಹುತೇಕರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮುಂದೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಜಗುಲಿಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು. ತಡ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೋ ಮದ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲೋ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಹುಡುಗಿಯರ ಜಗತ್ತು ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಡುತ್ತೆ..?
ಆದರೆ ಈಗ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಖಾಯಂ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ಹೊರಗಿನವರು ಒಳಗಿರುವವರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನವರು ಹೊರಗಿನವರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಪರಿಚಯಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ತೀರಾ ಐಸೋಲೇಟ್ ಆಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಈ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಕಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಜನರಾದರೂ ಸರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳಿಂದಾಗಿ ಒಳ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಜನ ಯಾವುದನ್ನೂ, ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ; ಜನರು ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ಗಳ ಒಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕೋ, ಅಥವಾ ಜನರೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಹಗುರಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕೋ?

'ಮನುಷ್ಯ ಎಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಮನೆ ಮತ್ತು ಬದುಕುಗಳಿಗೆ ಬೇಲಿ ಹಾಕುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಆತ ಬದುಕನ್ನು ಚಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ'

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ

Vijay Karnataka News App: ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಆ್ಯಪ್‌ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ರಿಪೋರ್ಟ್‌ ಕಳಿಸಿ
ಲೇಟೆಸ್ಟ್‌ ನ್ಯೂಸ್‌ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ, Vijay Karnataka ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ಪೇಜ್‌ ಲೈಕ್‌ ಮಾಡಿರಿ